مقدمه: با رشد چشمگیر جمعیت و مهاجرت افراد از روستاها به شهرها، زندگی شهرنشینی بسیار گسترش پیدا کررده اسرت مقالره حاضرر برا رویکردی جامع مطابق با مفاهیم سازمان در عصر پسامدرن، به دنبال ارائۀ مدلی برای طراحی نوع جدیدی از سرازمان در مردیریت شرهری برا عنوان سازمان هوشمند مدیریت شهری است. هدف: تحقیق حاضر با هدف عوامل موثر بر پیادهسازی مدیریت شهری هوشمند شهر شیراز به انجام رسید. روششناسی: روش پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی و از نظر هدف کاربردی است. به منظور دستیابی به اهداف پژوهش و بررسی فرضیهها از مدلسازی معادالت ساختاری در محیط نرمافزار آموس استفاده شد. جامعه آماری شهروندان ساکن شهر شیراز بود، حجم نمونه 384 نفر برآورد گردید. دادههای مورد نیاز برای این تحقیق با ابزار پرسشنامه جمعآوری شده است. جهت بررسی پایایی پرسشنامه از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شده است، به گونهای که مقدار آلفای کرونباخ برای کلیه متغیرها بیشتر از 0/7 بود، از این رو میتوان گفت که پرسشنامه مورد نظر از پایایی مناسبی برخورداراست. قلمرو جغرافیایی پژوهش: شهر شیراز مرکز استان فارس و در منطقه کوهستانی جنوب ایران واقع شده است. یافتهها و بحث: نتایج نشان داد که در ارتباط با تاثیر حکمرانی هوشمند بر مدیریت شهری هوشمند، که حکمرانی هوشمند تاثیری مثبت)0/73( بر مدیریت شهری هوشمند دارد. به عبارتی با هر واحد تغییر در حکمرانی هوشمند، متغیر مدیریت شهری هوشمند به میزان 0/73 واحد و هم جهت با هم تغییر میکند. شایان ذکر است که این تاثیر از نظر آماری معنادار است. زیرا آماره Value-T برابر با )8/09( است که این میزان از مقدار 1/96 بیشتر میباشد. بنابرین تاثیر حکمرانی هوشمند بر مدیریت شهری هوشمند در سطح اطمینان 0/95 تایید می-شود. نتیجهگیری: مطابق نتایج مطالعۀ حاضر، سازمان هوشمند در آمادهسازی محیط هوشمند اثرگذار است. به همین جهت ضرورت دارد تا مدیران و برنامهریزان، شرایط و تسهیالت الزم را برای ورود فناوریهای مورد نیاز به این نهاد مدنی فراهم آورند و از دانش نیروهای متخصص در این زمینه بیشترین بهره را ببرند